درخواست خواهران حسین پورعبدالهی از صلیب سرخ کشور آلبانی
انجمن نجات مرکز کرمانیکشنبه 23 شهریور 1404
خانواده حسین پورعبدالهی
با سلام و احترام
ریاست محترم صلیب سرخ سالهاست که ما در آرزوی دیدار و یا حتی یک تماس تلفنی با برادرمان هستیم و تا زمانی که مجاهدین خلق در کشور عراق مستقر بودن ما با چه سختیهایی به عراق سفر کردیم تا با برادرمان ملاقات کنیم ولی متاسفانه مسئولین مجاهدین مانع از این کار شدند.
ما توسط آن نفراتی که در پادگان مجاهدین با برادر ما بودند و موفق به فرار و جدایی از مجاهدین شدند مطلع شدیم که برادر ما حال خوبی ندارد و می خواهد جدا شود ولی مسئولین با فریب و نهایتا با تهدید مانع از خروج او میشوند .
ما از شما درخواست داریم به پادگان مجاهدین خلق ورود کرده و با برادر ما به تنهایی و بدون دخالت این گروه صحبت کنید و نامه ما را به خود او بدهید تا او بتواند به دور از آنها تصمیم بگیرد. ما میدانیم که برادر ما با اجبار در آنجا نگه داشته شده و اگر مجال فکر کردن به او بدهند و در تصمیم گیری آزاد باشد در آنجا نمی ماند و به کشور خود و آغوش خانواده اش برمیگردد.
همین قدر بگم که زیباترین لحظات زندگی ام را که می توانست در مسیر بالندگی علمی من قرار داشته باشد و از جوانی ام لذت ببرم ، تحت تأثیر القائات فریبکارانه سازمان مجاهدین خلق به اردوگاه نشینی بر خلاف خواست مردم کشورم قدم برداشتم. اما خدا رو شکر که توانستم زود به ماهیت پلید سرکردگان سازمان پی ببرم و با سماجت و تحمل سختی های فراوان از تار عنکبوتی مجاهدین خلاصی یابم . و زندگی راحتی را کنار خانواده ام داشته باشم و به تمام دروغ هایی که گروهک تا کنون از میهنم به خوردمان داده بود پی بردم و آرامش را در کنار هم میهنانم احساس می کنم و تلاش خواهم کرد هر موقع که بتوانم در مورد ماهیت ضدخلقی فرقه رجوی مطالب مستندی را از مشاهدات عینی خودم برای کسانی که هنوز به خیانت های رهبری سازمان پی نبرده اند در این وبلاگ منتشر کنم .